Akrobatyka dla dzieci a cheerleading, co warto wiedzieć

Akrobatyka i cheerleading, dwie różne dyscypliny

Akrobatyka to nauka elementów ciała w powietrzu i na podłożu: przewrotów, stania na rękach, gwiazd, przerzutów, a na wyższym poziomie salt. Dziecko pracuje głównie samo, a postęp mierzy się opanowaniem kolejnych elementów.

Cheerleading sportowy łączy w jednym układzie kilka składników: taniec, skoki, okrzyki, stunty, piramidy i akrobatykę, którą w regulaminach nazywa się tumblingiem. Akrobatyka jest więc tylko jednym z elementów, a o wyniku zespołu decyduje też zgranie, synchronizacja i praca w grupie. Szerzej opisujemy to w tekście o tym, czym jest cheerleading.

Wiele dzieci trafia do cheerleadingu z zajęć akrobatycznych albo gimnastycznych. Bywa też odwrotnie: dziewczynka zaczyna od pomponów i tańca, a po roku chce nauczyć się przerzutu, więc rodzice szukają dodatkowych zajęć z akrobatyki.

Co dziecku daje akrobatyka w cheerleadingu

Podstawy akrobatyczne przydają się w każdym składzie, nawet takim, który nie startuje w zawodach. Najważniejsze korzyści to:

• świadomość ciała i kontrola postawy, czyli umiejętność napięcia brzucha, pleców i pośladków w odpowiednim momencie,
• siła względna, czyli siła w stosunku do własnej masy ciała, potrzebna w skokach i w stuntach,
• orientacja w przestrzeni, która pomaga flyerce zachować spokój w górze,
• nawyk bezpiecznego lądowania i upadania, ważny dla każdego, kto pracuje w stuncie,
• odwaga budowana małymi krokami, bez skoków na głęboką wodę.

Akrobatyka nie zastąpi jednak treningu cheerleadingu. Dziecko, które świetnie robi przerzuty, i tak musi nauczyć się liczenia muzyki na ósemki, ruchów rąk, ekspresji i współpracy z grupą.

Bezpieczna progresja elementów

Najważniejsza zasada akrobatyki dla dzieci brzmi: element trudniejszy dopiero wtedy, gdy prostszy jest wykonywany pewnie i czysto. Pominięcie etapu to najczęstsza przyczyna kontuzji. Poniższa tabela pokazuje przykładową kolejność, którą stosuje wiele sekcji. Tempo zawsze ustala trener.

Warunki bezpieczeństwa na każdym etapie:

1. Zajęcia prowadzi przeszkolony trener, który zna techniki asekuracji.
2. Nowe elementy ćwiczy się na matach, a na początku także na klinach, rolach i ścieżkach akrobatycznych.
3. Przy każdym nowym elemencie jest asekuracja, czyli spotter, który trzyma albo ubezpiecza dziecko.
4. Dziecko nie ćwiczy elementów lotnych samo w domu, na trawie ani na trampolinie bez nadzoru.
5. Ból, strach albo zmęczenie to sygnał do przerwy, a nie do kolejnej próby.

Więcej o tym, na co patrzeć na treningu, piszemy w tekście o bezpieczeństwie w cheerleadingu.

Od ilu lat zaczynać i jak łączyć zajęcia

Ogólnorozwojowe zajęcia akrobatyczne prowadzi się już dla przedszkolaków, w formie zabawy z przewrotami, toczeniem i równowagą. Cheerleading w grupach dziecięcych też zaczyna się od zabawy, tańca i prostych skoków, a stunty pojawiają się stopniowo i zawsze w wersji dopasowanej do wieku. O tym, kiedy warto zapisać dziecko, piszemy w tekście od ilu lat cheerleading.

Jeżeli dziecko chodzi na oba rodzaje zajęć, warto pilnować kilku rzeczy:

• co najmniej jeden dzień w tygodniu bez treningu, żeby ciało miało czas na regenerację,
• rozmowa z obiema trenerkami o tym, nad czym dziecko aktualnie pracuje,
• zakaz robienia na treningu cheerleadingu elementów, których dziecko nie ćwiczyło pod okiem trenera akrobatyki,
• obserwacja nadgarstków, barków i kręgosłupa, które przy akrobatyce pracują najwięcej.

Jak wybrać zajęcia akrobatyczne dla dziecka

Dobre zajęcia akrobatyczne rozpoznasz po kilku prostych rzeczach, które da się sprawdzić na lekcji pokazowej.

Zapytaj też, czy trener ma uprawnienia instruktorskie, jak wygląda kontakt z rodzicami i czy dziecko może przyjść na zajęcia próbne. Jeśli szukasz grupy cheerleadingu, która ma w treningu akrobatykę, przejrzyj kluby w Polsce i zapytaj o to wprost przy zapisie.