Jak zostać cheerleaderką, od pierwszego treningu do składu

Najpierw zdecyduj, jaki cheerleading cię interesuje

Pod jedną nazwą kryje się kilka różnych zajęć, a od wyboru zależy, jakiej grupy szukasz.

• Zespół szkolny albo w domu kultury. Taniec z pomponami, okrzyki, występy na apelach, festynach i lokalnych wydarzeniach. Dobry start dla osób bez doświadczenia.
• Cheerleading sportowy. Treningi kilka razy w tygodniu, stunty, piramidy, akrobatyka i starty w zawodach według regulaminu organizatora.
• Cheer dance i pom dance. Taneczne odmiany cheerleadingu, bez podnoszeń, z naciskiem na technikę taneczną, synchronizację i pompony.
• Grupa dopingowa przy drużynie sportowej. Występy w przerwach meczów i animacja kibiców.

Różnice między odmianami wyjaśniamy w tekście o dyscyplinach cheerleadingu.

Gdzie szukać grupy i jak ją ocenić

Zacznij od najbliższego otoczenia: zapytaj nauczyciela wychowania fizycznego, sprawdź ofertę domu kultury, ośrodka sportu i lokalnych klubów. Grupy z twojej okolicy możesz też znaleźć w zestawieniu klubów cheerleadingu.

Zanim się zapiszesz, sprawdź kilka rzeczy:

Jeśli jesteś niepełnoletnia, zapis zwykle załatwiają rodzice. Przydatne informacje dla nich zebraliśmy w poradniku jak zapisać dziecko na cheerleading.

Pierwszy trening, czego się spodziewać

Pierwsze zajęcia rzadko wyglądają jak występ, który znasz z filmów. Typowy trening ma stały rytm:

1. Rozgrzewka całego ciała, często z bieganiem, krążeniami i ćwiczeniami dynamicznymi.
2. Rozciąganie i ćwiczenia siłowe, zwłaszcza brzucha, pleców i nóg.
3. Nauka podstaw: postawa, ruchy rąk zwane motions, liczenie muzyki na ósemki.
4. Skoki i elementy akrobatyczne dopasowane do poziomu grupy.
5. Praca nad fragmentem układu albo nad stuntami w grupach, zawsze z asekuracją.
6. Wyciszenie i krótkie podsumowanie.

Ubierz się w wygodny strój sportowy, który nie krępuje ruchów, zwiąż włosy, zdejmij biżuterię i weź butelkę wody. Buty sportowe na płaskiej podeszwie zwykle wystarczą na początek. Więcej o stroju i sprzęcie przeczytasz w tekście o tym, jaki sprzęt i strój jest naprawdę potrzebny.

Umiejętności, nad którymi warto pracować

Nikt nie oczekuje od nowej osoby gotowych elementów. Trenerzy patrzą raczej na to, czy szybko łapiesz ruch i czy przychodzisz regularnie. Z czasem rozwiniesz kilka grup umiejętności:

• Technika ruchu. Ostre, pewne motions, dokładne zatrzymania i równe linie rąk.
• Rytm i pamięć ruchowa. Liczenie muzyki i zapamiętywanie kolejnych ósemek układu.
• Skoki. Wysoko, z prostymi nogami i kontrolowanym lądowaniem.
• Akrobatyka. Od przewrotu i gwiazdy po trudniejsze elementy, zawsze stopniowo i z asekuracją.
• Gibkość. Szpagaty i elastyczne plecy przydają się w skokach i w stuntach.
• Praca w stuncie. Rola base, flyer albo backspot zależy od budowy, siły i umiejętności, a przydział ustala trener.
• Ekspresja. Uśmiech, kontakt z publicznością i energia widoczna z trybun.

Stunty i piramidy wykonuje się wyłącznie na treningu, pod okiem przeszkolonego trenera, na matach, z asekuracją i w kolejności od najprostszych podnoszeń. Nigdy nie próbuj ich z koleżankami na szkolnym korytarzu ani w domu.

Od treningów do składu na występy i zawody

W wielu klubach nowe osoby trenują najpierw w grupie rozwojowej, a do składu startowego trafiają po pewnym czasie. Bywa też nabór na określony sezon albo na konkretne zawody. Zwykle liczą się:

• obecność i punktualność, bo w stuncie każda osoba jest potrzebna,
• opanowanie układu i elementów wymaganych na danym poziomie,
• postawa wobec grupy, czyli słuchanie trenera i wspieranie innych,
• gotowość do występów w ustalonych terminach.

Jeśli nie dostaniesz się do składu za pierwszym razem, zapytaj trenera, nad czym pracować. Taka rozmowa często daje więcej niż dodatkowy trening.

Jak ćwiczyć poza treningiem

Między zajęciami możesz bezpiecznie pracować nad tym, co nie wymaga asekuracji. Dobry tygodniowy zestaw wygląda tak:

Nie ćwicz w domu przerzutów, salt ani stuntów. Przed rozciąganiem zawsze się rozgrzej, a podpowiedzi znajdziesz w poradniku o rozgrzewce i rozciąganiu.