Poziom trudności ogranicza, co wolno pokazać
W cheerleadingu poziom nie jest nagrodą za wyniki, tylko zbiorem dozwolonych elementów. Na niższym poziomie flyer nie może na przykład wykonywać obrotów przy zejściu ze stuntu, a akrobatyka jest ograniczona do prostych elementów. Wyższy poziom otwiera kolejne elementy.
W cheerleadingu klubowym typu all-star powszechny jest system siedmiu poziomów, od 1 do 7. Federacje krajowe i zawody międzynarodowe mogą stosować własne podziały, na przykład na poziom podstawowy, średnio zaawansowany i elitarny. Zawsze obowiązuje regulamin konkretnych zawodów na dany sezon.
Kategorie wiekowe
Drużyny dzieli się według wieku zawodników w roku startu. Typowy podział to dzieci, juniorzy i seniorzy, a na części zawodów także kategorie dla najmłodszych i dla dorosłych rekreacyjnie. Granice wieku podaje regulamin, a klub pilnuje, żeby każda zawodniczka mieściła się w swojej kategorii.
Młodsze kategorie mają zwykle bardziej restrykcyjne zasady bezpieczeństwa. To dobra wiadomość dla rodziców: dziecko nie wykonuje elementów, do których nie dorosło fizycznie.
Drużyny żeńskie i mieszane
W konkurencji cheer rozróżnia się drużyny złożone wyłącznie z kobiet (all girl) i mieszane (coed). W drużynach mieszanych mężczyźni najczęściej pracują jako base, co zmienia technikę stuntów: jedna osoba może podnieść flyera sama, więc możliwe są inne elementy.
Co to znaczy dla wybierającego klub
- Zapytaj, na jakim poziomie startuje drużyna, do której trafi dziecko, i jak wygląda przejście na wyższy.
- Dobre kluby nie przesuwają zawodniczek na wyższy poziom tylko dlatego, że drużyna potrzebuje punktów. Progresja zależy od opanowania elementów niższego poziomu.
- Organizator wydarzenia nie musi znać poziomów, ale warto zapytać grupę, czy pokaz będzie zawierał stunty i piramidy, bo od tego zależą wymagania co do wysokości sali i nawierzchni.