Nauka poloneza na studniówkę: cena instruktora, liczba prób i polonez studniówka z choreografem, który przygotuje całą szkołę

Ile kosztuje nauka poloneza na studniówkę: trzy modele rozliczenia

Instruktorzy i szkoły tańca nie mają jednego cennika na poloneza, bo każda szkoła ma inną liczbę par, inną salę i inny termin. W praktyce spotkasz trzy modele. Warto je znać, zanim porównasz oferty, bo dwie propozycje z różnymi modelami łatwo pomylić: jedna wygląda taniej, a przy waszym roczniku wychodzi dwa razy drożej.

Jedyny publicznie dostępny cennik tego typu, jaki znaleźliśmy, pochodzi ze Szkoły Tańca Iris, dlatego traktuj go jako punkt odniesienia, a nie stawkę rynkową. Różnice między miastami i instruktorami są duże, a wycenę zmienia też dojazd: instruktor, który przyjeżdża do szkoły osiem razy z innego miasta, doliczy koszty podróży.

Jak policzyć cenę nauki poloneza na jednego maturzystę

Rachunek jest prosty, jeśli wszystkie oferty sprowadzisz do jednej liczby: kosztu na ucznia za cały kurs. Przy pakiecie dzielisz kwotę przez liczbę maturzystów. Przy stawce od osoby mnożysz stawkę przez liczbę lekcji.

Przykład dla rocznika czterech klas, czyli około 100 maturzystów. Pakiet 8 lekcji za 959 zł daje 9,59 zł na ucznia, a pakiet 12 lekcji za 1179 zł 11,79 zł. Stawka 7 zł od osoby za lekcję przy tych samych 8 lekcjach to 56 zł na ucznia, czyli 5600 zł dla rocznika. Ten sam cennik, ta sama liczba lekcji i prawie sześciokrotna różnica. Przy jednej klasie liczącej 25 osób układ się odwraca: pakiet 8 lekcji to 38,36 zł na ucznia, a stawka od osoby przy 8 lekcjach 56 zł, więc różnica jest znacznie mniejsza.

Do ceny instruktora dolicz to, co komitet często pomija: salę na próby (w szkole zwykle za darmo, ale w godzinach, gdy sala gimnastyczna jest wolna od WF-u), nagranie poloneza w wersji, którą zagra DJ na studniówce, oraz ewentualną obecność instruktora w dniu balu. Ta ostatnia pozycja jest warta pieniędzy: kilkadziesiąt par, które wchodzą na salę pełną rodziców i nauczycieli, gubi figury najczęściej w pierwszej minucie, a instruktor stojący przy DJ-u pokazuje kolejne przejścia i ratuje całe wejście.

Ile lekcji potrzeba, żeby nauczyć poloneza cały rocznik

Dla rocznika, który zaczyna od zera, typowe pakiety mają 8 albo 12 lekcji po 45 minut. Osiem wystarcza na podstawowy krok, trzymanie w parach i kilka prostych figur: przejście czwórkami, koło, węża i tunel. Dwanaście pozwala dołożyć figury, które wyglądają efektownie z perspektywy widowni, na przykład spiralę, mijankę albo rozejście par na dwie strony sali z powrotem do środka.

Sam polonez na studniówce trwa zwykle od kilku do kilkunastu minut, zależnie od liczby figur i liczby par. Długość utworu warto ustalić na pierwszej próbie. Najczęściej wybierane są polonez z filmu „Pan Tadeusz” Wojciecha Kilara oraz polonezy Fryderyka Chopina, a DJ musi dostać dokładnie tę wersję i to samo cięcie, do którego ćwiczyliście. Rozjazd o kilkanaście sekund między nagraniem z prób a nagraniem z sali to najczęstszy powód, dla którego ostatnia figura kończy się w połowie frazy.

Sala do prób powinna odpowiadać wymiarom sali balowej. Jeśli ćwiczycie w sali gimnastycznej 18 na 36 metrów, a studniówka jest w restauracji z parkietem 10 na 12 metrów, figury rozłożone na całą halę po prostu się nie zmieszczą. Instruktor, który dostanie wymiary parkietu z góry, ułoży choreografię na właściwą powierzchnię. Wymiary podajesz w tym samym briefie, co termin, a to, ile miejsca potrzebuje każdy format wejścia, zebraliśmy w tekście o tym, ile trwa pokaz taneczny i ile potrzebuje miejsca.

Kiedy zamówić instruktora poloneza na studniówkę

Termin wyznacza data balu, a daty balu wyznacza matura. Rocznik 2027 pisze egzamin od 4 maja, więc studniówki odbywają się w styczniu i w lutym, najczęściej w piątki i soboty. Próby poloneza zaczynają się zwykle 6 do 8 tygodni przed balem, przy ośmiu lekcjach raz w tygodniu. Dla studniówki w połowie stycznia oznacza to start w listopadzie, a zapytanie do instruktora najlepiej wysłać we wrześniu albo w październiku.

Instruktorzy mają w tym okresie najpełniejsze kalendarze w roku, bo przygotowują poloneza jednocześnie w kilku szkołach, a w grudniu dochodzą do tego imprezy firmowe i wigilie. Komitet, który pyta w grudniu, dostaje często tylko terminy prób w ferie albo w ostatnim tygodniu przed balem. To za mało, żeby sto osób nauczyło się figur, które nie rozsypią się na parkiecie.

Co wpisać w zapytaniu do choreografa, żeby dostać porównywalne oferty

Oferty są porównywalne tylko wtedy, gdy każdy instruktor dostanie te same dane. Wpisz w zapytaniu:

• datę studniówki i miasto,
• liczbę par oraz to, czy tańczą też nauczyciele i rodzice,
• wymiary parkietu na sali balowej i sali, w której będą próby,
• dni i godziny, w których sala gimnastyczna jest wolna,
• czy chodzi tylko o poloneza, czy też o dodatkowy układ klasowy albo pokaz na balu,
• kto płaci i jaki dokument jest potrzebny.

Ostatni punkt ma znaczenie, bo komitet studniówkowy nie jest firmą. Umowę podpisuje zwykle jedna osoba w imieniu rodziców albo rada rodziców, a instruktor prowadzący działalność wystawia rachunek lub fakturę, dziś najczęściej z programu do faktur z wysyłką do KSeF. Ustal to przed pierwszą lekcją, a nie w dniu płatności.

Polonez to nie wszystko: pokaz i układ klasowy na studniówce

Wiele komitetów zamawia u tej samej osoby albo grupy więcej niż samego poloneza. Pierwsza opcja to układ klasowy, który maturzyści pokazują po polonezie, przygotowany na tych samych próbach. Druga to pokaz grupy tanecznej na otwarcie zabawy albo o północy, kiedy sala potrzebuje punktu, który zbierze wszystkich przed kolejną częścią nocy. Formaty, okna w harmonogramie i wymagania sali opisujemy na stronie atrakcje na studniówkę.

Te same pytania stawiają rodzice ósmych klas, bo bal ósmoklasisty też zaczyna się polonezem, tylko w maju albo czerwcu. Próby trzeba tam zmieścić przed egzaminem, co opisujemy przy atrakcjach na bal ósmoklasisty. Jeśli chcesz porównać kilku wykonawców naraz, zajrzyj do katalogu grup tanecznych, gdzie profile pokazują miasto i formaty, które grupa prowadzi.